Bir grup dindar ve namaz kılan insan bir otobüs kiralayarak İstanbul’u gezmeye

geliyorlar. İçlerinde iman ve Kur’an’a hizmet etmek aşkıyla yanıp tutuşan

çok gayretli, namaza karşı çok dikkatli gençler var. Niyetleri sabah namazını Süleymaniye

Camisinde kılarak, manevî havayı doyasıya teneffüs etmek, âdeta

asırlar öncesinin feyizli dünyasında bir saat geçirebilmek.

Ne var ki, şehrin içinde, tam da sabah namazı vaktinde otobüs arıza yapıyor.

Bir türlü sorunu çözemiyorlar. Tabiî o saatte her yer kapalı ve bir tamirci getirmek

imkânsız. Olayı anlatan arkadaşım, maalesef sabah namazını kılamadıklarını

söyledi. Kulaklarıma inanamadım, “Nasıl olur, hiçbir çözüm aklınıza gelmedi

mi?” dedim. “Çevreyi tanımıyoruz, etrafta cami yok” dedi arkadaşım. Oysa bahsettikleri

yerin birkaç yüz metre ötesinde cami vardı. Tabiî yüksek katlı binalardan

dolayı gözükmüyordu. Daha baştan, “Cami yok, çevreyi bilmiyoruz, namaz

kılacak bir yer bulamayız” diye düşündükleri için kaybetmişlerdi.

Eğer kafalarında, “Kesinlikle namazı kılmalıyız, onun önünde hiçbir engel tanımayız”

düşüncesi olsaydı, Allah onlara mutlaka bir çıkış yolu gösterecekti.

Meselâ, iki kişi bir taksiyle etrafı gezer, buldukları camiye bütün arkadaşlarını

hayırlı olan sabah namazı” kazaya kalmazdı.

18:23 - 11/5/2007 - yorum yaz

• NEDEN NAMAZ