Acaba hasta olunca dünyadaki işlerimizi bırakıyor muyuz? Hasta olup da işini

terk etmeyen o kadar çok insan vardır ki... Çok duymuşuzdur, “Falanca müdür

veya işadamının bir gün bile işe gelmediğini görmedim” sözünü. Acaba o kimse

hayatında hiç hasta olmadı mı? Demek önem verdiğimiz işlere hiçbir engel tanımıyoruz.

Bir gün çok şiddetli grip olmuştum. O zaman ticaretle meşguldüm. Dükkânımı

açmam ve çalışmam gerekiyordu. Namazımı kılıp erkenden yatıyordum.

Böylece dinlenip, ağrı kesici ve vitamin alarak hastalığı ayakta atlattım. Belki

kendi işim olmasaydı veya bir başka çözüm bulsaydım, iyileşinceye kadar yatardım.

Hastalık yüzünden dünya işini ihmal etmiyordum da, namazı niçin ihmal

Nitekim zaman zaman küçük büyük birtakım hastalıklara yakalandım. Ama

hiçbir zaman namazımı terk etmedim. Çünkü namazın hiçbir zorluğu yok. Zaten

dinimiz, ayakta duramayacak kadar hasta olanlara oturarak, hatta ayağını uzatarak

veya yatarak namaz kılma izni veriyor. Hastaların iki namazı birleştirerek,

takdim veya tehir yapmaları da mümkün. Bu kolaylıklar varken namaz kılmamak,

Yıllar önce bir ameliyat geçirecektim. En büyük derdim, namazımı nasıl kılacağım

konusu olmuştu. Bazı namaz vakitleri ameliyat sırasında veya yoğun bakım

odasında geçebilirdi. İslâm İlmihâlinden hastalık hâlinde namazın nasıl kılınacağı

başınıza gelmediği için unutabiliyorsunuz. Bilgilerimi tazeledim.

Abdest alamadığım vakitlerde teyemmüm ederek, namazı oturduğum yerde

kılabilecektim. Hastanenin bahçesinden temiz bir tuğla parçası buldum. Birkaç

vakit namazı teyemmüm ederek, yoğun bakımdaki yatağımda kıldım. Hiçbir sıkıntı

ve zorluk çekmedim. Dinimizin abdest ve namazda gösterdiği kolaylık beni

rahatlattı. Eğer namazı dert etmeyip, “Nasıl olsa hastayım ve ameliyat oldum”

diye düşünseydim, günaha girecek ve sorumlu olacaktım.

Namazın özü, Allah’ı anmak, Ona yönelmek ve Ona olan bağlılığımızı pekiştirmektir.

Eğer bunu abdest alarak ve ayakta yapmaya gücümüz yetmezse, dinimizin

gösterdiği kolaylıklarla aynı gayeleri elde edebiliriz. Yeter ki, Rabbimizi

unutmayalım ve ibadet edelim.